Normativa sobre desfibriladores DEA en Asturias

Decreto de cardioprotección de Asturias

Lexislación asturiana sobre desfibriladores e cardioprotección

Normativa de desfibriladores en Asturias

 

Decreto 54/2016, do 28 de setembro, polo que se regula a instalación e o uso de desfibriladores externos fóra do ámbito sanitario, así como a formación e acreditación das entidades de formación para este uso.

 PREÁMBULO

O Decreto 24/2006, do 15 de marzo, regula por primeira vez na Comunidade Autónoma do Principado de Asturias a formación e utilización de desfibriladores externos semiautomáticos por persoal non sanitario.

Como entón, as enfermidades cardiovasculares seguen a ser o problema de saúde máis importante para a poboación asturiana e representan a principal causa de morte na nosa Comunidade Autónoma. A maioría das mortes evitables débense a enfermidades coronarias e ocorren no ámbito extrahospitalario, sendo a fibrilación ventricular a causa inicial de ata o 85% das paradas cardíacas extrahospitalarias.

A parada cardíaca inesperada require unha serie de accións, coñecidas como cadea de supervivencia, co obxectivo de recuperar a vida, tratando de evitar secuelas. As causas máis frecuentes son a fibrilación e a taquicardia ventricular, cuxo tratamento ou resposta sanitaria máis axeitado é a desfibrilación precoz mediante a aplicación dunha descarga eléctrica.

O actual Decreto 24/2006, do 15 de marzo, abordou efectivamente esta problemática na pasada década, pero quedou superada, non tanto coa posterior aprobación da norma básica na materia, o Real Decreto 365/2009, de marzo, de no que se establecen as condicións e requisitos mínimos de seguridade e calidade para o uso de desfibriladores externos automáticos e semiautomáticos fóra do ámbito sanitario, así como o avance dos medios técnicos dispoñibles actualmente así como as recomendacións das distintas organizacións internacionais, independentemente das uso neglixente, en situacións extremas, por parte dos cidadáns en xeral.

O alcance dos cambios que deberían introducirse na normativa autonómica vixente recomenda a aprobación dun novo decreto. Esta norma estrutúrase en nove artigos, unha disposición transitoria, unha disposición adicional, unha disposición derrogatoria e dúas disposicións derradeiras, acompañadas de seis anexos.

O artigo 1 regula a finalidade da norma, que exclúe o ámbito sanitario.

O artigo 2 recolle diversas definicións para os efectos de aplicación do decreto, destacando a correspondente ao propio desfibrilador externo automático, á que se refire o resto da disposición coas siglas DEA. Aínda que o Real decreto 365/2009, do 20 de marzo, xira arredor do concepto de desfibrilador externo semiautomático (DESA), non existen diferenzas entre ambas as disposicións desde o punto de vista práctico, pois a definición que conteñen para cada tipo de equipamento inclúe expresamente a outra. Este decreto opta por tomar como referencia o DEA, seguindo as recomendacións sobre esta cuestión do Consello Español de Reanimación Cardiopulmonar e do Consello Europeo de Reanimación.

De conformidade co disposto no artigo 5 do citado Real decreto 365/2009, do 20 de marzo, polo que se establece que as administracións sanitarias das comunidades autónomas promoverán a instalación deste tipo de equipamentos naqueles lugares onde se produza un elevado número de persoas, no artigo 3 figuran os establecementos e instalacións obrigados a ter un DEA.

O artigo 4 establece as obrigas relativas á instalación do DEA, comezando pola comunicación do mesmo á consellería competente en materia de sanidade.

O artigo 5 contempla diversos aspectos relacionados co uso dos desfibriladores, como as persoas autorizadas para iso e a obriga de comunicar á unidade responsable da atención de urxencia e emerxencia o uso do equipamento e os datos necesarios para garantir a continuidade asistencial. a persoa afectada. En todo caso, considérase autorizado para utilizar o equipamento o persoal sanitario e de enfermaría e os técnicos de Emerxencias Sanitarias, así como os que obtiveron determinados certificados de profesionalidade.

Fóra deste suposto, é necesaria unha formación específica para a xestión dos DEA, da que se trata nos artigos 6 e 7, que regulan o procedemento de autorización das entidades de formación, os requisitos para participar no programa de formación e os efectos da acreditación obtida.

Co fin de garantir a efectiva aplicación do decreto, os artigos 8 e 9 contemplan respectivamente os rexistros administrativos e as competencias de inspección e control da consellería competente en materia de sanidade.

A disposición adicional única contempla outro tipo de formación para o uso de DEA distinta da prevista con carácter xeral nos artigos.

A disposición transitoria única prevé que os procedementos de autorización das entidades de formación iniciados ao abeiro da normativa anterior continúen tramitándose de acordo co mesmo ata a súa resolución definitiva.

A disposición derrogatoria única derroga expresamente o Decreto 24/2006, do 15 de marzo.

A disposición derradeira primeira faculta a persoa titular da consellería competente en materia de sanidade para ditar as disposicións necesarias para o desenvolvemento e execución do decreto e para actualizar os anexos, nos que se recollen, entre outras cuestións, os modelos de documentos que faciliten a que as persoas e entidades interesadas cumpran os trámites administrativos previstos nesta norma.

Co fin de facilitar o cumprimento da obriga de dispoñer de DEA ás entidades recollidas no artigo 3o, a disposición derradeira segunda prevé que o disposto no citado artigo entrará en vigor aos doce meses da publicación do decreto, como excepción á disposición xeral. prazo de vinte días establecido para o resto da norma.

O Estatuto de autonomía do Principado de Asturias establece no seu artigo 11.2, entre as competencias da Comunidade Autónoma, o desenvolvemento lexislativo e a execución en materia de saúde e hixiene.

Na súa virtude, por proposta do conselleiro de Sanidade e previo acordo do Consello de Goberno na súa reunión do día 28 de setembro de 2016,

 

TEÑO

 

Articulo 1

Obxecto

 

Este decreto ten por obxecto regular as condicións de instalación e utilización da tecnoloxía sanitaria denominada desfibrilador externo automatizado en centros, servizos, establecementos, entidades ou empresas, públicas ou privadas, alleas ao ámbito sanitario para atender as eventuales paradas cardiorrespiratorias que poidan producirse. no seu contorno, así como determinar o programa de formación e o procedemento de acreditación do persoal que poida facer uso desta tecnoloxía e das entidades de formación nesta materia.

 

Articulo 2

Definicións

 

Para os efectos do disposto neste decreto, enténdese por:

 

  • a) Desfibrilador externo automático (DEA): o dispositivo médico capaz de analizar o ritmo cardíaco, identificar arritmias mortais que requiran desfibrilación e administrar unha descarga eléctrica para restablecer un ritmo cardíaco viable, con altos niveis de seguridade. Nesta definición tamén se inclúen os denominados desfibriladores externos semiautomáticos (DESA).
  • b) Afluencia diaria media: número medio de persoas que acoden diariamente a un determinado espazo ou lugar, obtendo dividindo a afluencia total anual de persoas nese espazo concreto entre o número de días que ese espazo concreto estivo a disposición do público nese ano. .
  • c) Instalación deportiva: conxunto formado por un ou varios espazos deportivos e os espazos de servizos auxiliares imprescindibles para o seu funcionamento.

 

Articulo 3

Establecementos e instalacións requiridas para ter un DEA

 

As entidades públicas ou privadas ou persoas físicas que posúan ou gocen do dereito de explotación dos seguintes establecementos e instalacións terán a obriga de dispor dun DEA en condicións de funcionamento axeitadas e listo para o seu uso inmediato:

 

  • a) Centros comerciais individuais e colectivos que teñan unha superficie construída de exposición e venda ao público superior a 2.500 metros cadrados.
  • b) Instalacións de transporte: aeroportos e portos comerciais; estacións de autobuses ou de ferrocarril en localidades de máis de 50.000 habitantes, e estacións de tren ou autobuses cunha afluencia media diaria de 2.000 ou máis persoas.
  • c) Os establecementos, locais e instalacións nos que se desenvolvan espectáculos públicos e actividades recreativas, cun aforo autorizado superior a 750 persoas.
  • d) Instalacións deportivas nas que a afluencia media diaria de usuarios sexa igual ou superior a 500 persoas.

 

Articulo 4

Obrigas relacionadas coa instalación do DEA

 

Os suxeitos mencionados no artigo anterior, así como aqueles que voluntariamente decidan instalar un DEA para o seu uso, deberán cumprir as seguintes obrigas:

  • a) Comunicarlle a dita circunstancia á Consellería competente en materia de saúde, indicando os datos identificativos do desfibrilador: fabricante, nome, modelo e número de serie, lugar de instalación e persoa ou persoas autorizadas para utilizalo, así como calquera modificación que se produza. ocorre, incluída a baixa do equipo. Esta comunicación irá acompañada dunha declaración responsable segundo o modelo que figura no anexo I.
  • b) Contar coa dotación material mínima determinada no anexo II.
  • c) Sinala, en lugar visible, a localización da DEA e as súas normas de uso.
  • d) Proporcionar ao persoal encargado de xestionar o DEA a formación e actualización dos coñecementos necesarios para a súa utilización, así como garantir a dispoñibilidade do dito persoal durante o horario de funcionamento do centro ou entidade correspondente.
  • e) Encargarse de cubrir e presentar todos os datos relacionados coa inscrición prevista no art. 8.a).
  • f) Realizar a adecuada inspección e mantemento do DEA, seguindo as indicacións do fabricante, para que o desfibrilador e os seus accesorios estean sempre en perfectas condicións de uso.
  • g) Cumprir as directrices e recomendacións que lles sexan comunicadas pola Consellería de Sanidade competente.
  • h) Comunicarlle ao Sistema de Vixilancia de Produtos Sanitarios as incidencias adversas detectadas no funcionamento do DEA, así como poñer en marcha as accións correctoras que determine o fabricante ou as autoridades sanitarias.

Articulo 5

Uso de desfibriladores

 

  1. O persoal sanitario e de enfermaría e os técnicos de Emerxencias Sanitarias están autorizados para utilizar o DEA, así como os que obtiveron certificados de profesionalidade en Atención Sanitaria a múltiples vítimas e catástrofes ou en transporte sanitario e aquelas persoas que o acrediten mediante as probas correspondentes. coñecementos e habilidades necesarias, de conformidade co disposto neste decreto, sen prexuízo da utilización non neglixente en situacións extremas por parte dos cidadáns en xeral.
  2. A utilización do DEA leva consigo a obriga de poñerse en contacto de forma inmediata co centro coordinador da unidade responsable da atención ás emerxencias e emerxencias médicas (112) co fin de garantir a continuidade asistencial e o control médico da persoa afectada.
  3. Sen prexuízo do anterior, a utilización do DEA implicará a obriga por parte do persoal que o utilice de cumprir a folla de asistencia (anexo III) e a súa remisión á unidade competente en materia de coordinación da atención ás emerxencias e emerxencias sanitarias.

 

Articulo 6

Autorización das entidades de formación

 

  1. A formación para o uso de DEA será impartida por entidades autorizadas.
  2. A entidade interesada en impartir a formación presentará a correspondente solicitude de autorización segundo o modelo establecido no anexo IV, dirixida á consellería competente en materia de sanidade, xunto coa xustificación documental dos seguintes puntos:
  • a) Copia compulsada do documento que acredite a identidade do solicitante. No caso de ser persoa xurídica, achegarase copia compulsada da súa escritura de constitución, do NIF da entidade e do poder.
  • b) Copia compulsada do título do director técnico da entidade formadora e do persoal formador integrado por monitores de soporte vital, coa titulación adecuada e recoñecido polo European Resuscitation Council ou pola American Heart Association ou polo Spanish CPR Council ( CERP), así como a documentación que acredite a relación do instrutor coa entidade formadora.
  • c) Memoria que conteña o lugar onde se desenvolverá a formación, o programa que se impartirá, de acordo co contido mínimo que se determina no anexo V, e a relación de recursos materiais que se destinarán á docencia segundo o anexo SAW.
  • d) Escritura de propiedade ou outra documentación que acredite a dispoñibilidade do local, con plano do mesmo. No caso de que a formación se imparta nas dependencias da persoa solicitante da formación, declaración responsable de que está debidamente equipado para o desenvolvemento da actividade formativa.

 

  1. O órgano competente para resolver as solicitudes de autorización das entidades de formación é a titular da consellería competente en materia de sanidade.
  2. O prazo máximo para resolver estas solicitudes e realizar a correspondente notificación será de seis meses. Se transcorrido o dito prazo non fose notificada a resolución, entenderase concedida.
  3. As autorizacións das entidades de formación terán que renovarse cada 3 anos.
  4. Previa instrución do correspondente procedemento, a autorización para a formación poderá ser revogada tanto por incumprimento dos requisitos en que se fundamentaba a concesión da autorización como por incumprimento de calquera outro dos exixidos neste decreto.
  5. Os cursos que se van impartir serán comunicados, cunha antelación mínima de 15 días, indicando: data, hora, lugar, número de alumnos e programa, así como relación dos monitores e monitores que os impartirán.
  6. As entidades xa autorizadas ou autorizadas por outra comunidade autónoma ou estado membro da Unión Europea poderán impartir cursos de formación en Asturias, acompañando á comunicación prevista no apartado anterior unha declaración responsable na que conste que dispoñen dos medios materiais exixidos no anexo VI. Estar autorizado ou autorizado para impartir a formación por outra comunidade autónoma ou estado membro da Unión Europea, identificando a autoridade que a concedeu ou recoñeceu e comprometéndose a poñer a disposición da Administración do Principado de Asturias a documentación xustificativa correspondente cando sexa requirida.

 

Articulo 7

formación

 

  1. Os requisitos necesarios para participar no programa formativo previsto neste decreto serán ser maior de idade e posuír o título de Educación Secundaria Obrigatoria, Graduado Escolar ou equivalente.
  2. O programa de formación básica será o recollido no anexo V, sendo, polo menos, un 80 % de carácter práctico.
  3. O número de alumnos será como máximo de 24 por profesor na parte teórica, e de 8 alumnos por profesor na parte práctica.
  4. Unha vez finalizado o proceso formativo e superadas as probas de avaliación, cada alumno recibirá un certificado que acredite a súa formación no uso de DEA.
  5. Esta acreditación deberá conter expresamente o período da súa vixencia, que será de tres anos, e renovarase segundo o programa de formación establecido no anexo V.
  6. A entidade autorizada comunicaralle á Consellería competente en materia de sanidade a relación de persoas ás que se lles expediu o certificado de acreditación, así como as súas renovacións periódicas, no prazo dun mes desde a expedición dos correspondentes certificados.

 

Articulo 8

Rexistros administrativos

 

A Consellería competente en materia de Sanidade levará tres rexistros:

 

  1. a) Rexistro de centros, servizos, establecementos, entidades ou empresas con DEA instalado para o seu uso polo persoal autorizado.
  2. b) Rexistro de entidades de formación autorizadas.
  3. c) Rexistro de persoas con formación para xestionar o DEA.

 

Articulo 9

Inspección e control

 

  1. A consellería competente en materia de sanidade poderá inspeccionar as entidades de formación autorizadas, así como as instalacións das entidades que dispoñan de desfibriladores, para comprobar a súa adecuación ao disposto neste decreto.
  2. A responsabilidade polo incumprimento do disposto neste decreto esixirase conforme o disposto no capítulo VI, título I, da Lei 14/1986, do 25 de abril, xeral de sanidade.

 

Disposición adicional única

Outros supostos de habilitación para a xestión de DEA

 

Estarán facultados para utilizar o DEA as persoas que acrediten documentalmente ante a consellería competente en materia de sanidade que teñan realizado e superado ensinanzas recoñecidas polas autoridades competentes doutras comunidades autónomas, cuxo contido sexa polo menos o recollido no anexo V, sen prexuízo do a súa renovación segundo o disposto no artigo 7.

Así mesmo, considerarase autorizada para o seu uso calquera persoa que obtivese un diploma ou certificado expedido por algunha das institucións ou entidades que integran o Consello Español de Reanimación Cardiopulmonar (CERCP).

Os que obtivesen a certificación de superación da unidade formativa "Soporte vital básico" (UF0677) do Catálogo Modular de Formación Profesional, ou que estean en posesión da cualificación profesional de condutor de ambulancias asistenciais e non asistenciais nas condicións definidas por a disposición transitoria segunda do Real decreto 836/2012, do 25 de maio, polo que se establecen as características técnicas, o equipamento sanitario e a dotación de persoal dos vehículos sanitarios de transporte por estrada, e polo Decreto 47/2013, do 26 de xuño, polo que se regula o proceso de adaptación ao novos requisitos formativos do persoal de transporte sanitario no ámbito territorial do Principado de Asturias, ou a normativa correspondente doutras comunidades autónomas.

 

Disposición transitoria única

Os trámites xa iniciados

 

Os procedementos de autorización das entidades de formación iniciados ao abeiro do Decreto 24/2006, do 15 de marzo, polo que se regula a formación e utilización de desfibriladores externos semiautomáticos por parte do persoal non sanitario, continuarán a tramitarse de acordo co mesmo ata a súa resolución definitiva. Para estes efectos, entenderase que o procedemento se incoou na data en que a solicitude tivese entrada no rexistro da consellería competente en materia de sanidade.

 

Disposición derrogatoria única

Derrogación normativa

 

Queda derrogado o Decreto 24/2006, do 15 de marzo, polo que se regula a formación e o uso de desfibriladores externos semiautomáticos por parte do persoal non sanitario.

Así mesmo, á entrada en vigor deste decreto, quedan derrogadas as normas de igual ou inferior rango emanadas dos órganos da comunidade autónoma que se opoñan ao disposto no mesmo.

 

disposición derradeira primeira

Autorización regulamentaria

 

Facúltase a persoa titular da consellería competente en materia de sanidade para ditar as disposicións necesarias para o desenvolvemento e execución deste decreto e para actualizar os anexos.

 

Disposición final segunda

entrada en vigor

 

Este decreto entrará en vigor aos vinte días da súa publicación no Boletín Oficial do Principado de Asturias, agás o disposto no artigo 3, que o fará aos doce meses da dita publicación.

 

Dado en Oviedo, o XNUMX de setembro de dous mil dezaseis.

 

O presidente do Principado de Asturias, Javier Fernández Fernández.

 

O conselleiro de Sanidade, Francisco del Busto de Prado.

 

Descarga aquí o normativa sobre desfibriladores DEA DESA en Asturias

 

Somos instaladores de desfibriladores e puntos de rescate cardíaco

 

Neosalus Asturias realizamos instalacións de desfibriladores DEA, realizamos mantemento de equipos e formación en SVB e uso do desfibrilador co que cumprir a normativa sobre desfibriladores externos semiautomáticos, servizos integrales de cardioprotección en Asturias. Póñase en contacto connosco en Asturias para calquera instalación, mantemento ou reparación de equipos de DEA que precise, nas instalacións que certificamos espazos cardioprotexidos en Asturias.